| watchara's profilecan't see anything with ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
November 05 เซ็ง...โลกส่วนตัวมันก้อบอกอยู่แล้วว่าไม่ได้มีไว้ต้อนรับใคร ข้าวของทุกชิ้นก้อไม่อยากให้ใครมายุ่ง ก้อรุ้ว่าเพื่อนกันมีไรต้องแบ่งปัน แต่การแบ่งปันต้องได้รับความเต็มใจจากเจ้าของไม่ใช่เหรอ สำหรับกรูไม่ว่าเรื่องอะไรก้อยอมได้ แต่ขอเรื่องเดียวคือการก้าวก่ายของส่วนตัว ถึงแม้จะสนิทแค่ไหนมารยาทก้อคือมารยาท เบื่อสุด ๆ ที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อก่อนคนไม่รุ้ย่อมไม่ผิดแต่สำหรับคนที่รุ้ดีอยู่แก่ใจแล้วควรจะโกรธมั้ย ไอ้คำว่าขอโทษมันก้อดีอยู่หรอกแต่ถ้าใช้บ่อย ๆ มันยังศักดิ์สิทธิ์อยู่อีกเหรอ มันเหมือนกับคำ ๆ นี้มันไม่มีความหมายศัพย์แต่ว่าพูดแต่ขาดจิตสำนึก คนเรามันน่าจะคืดก่อนทำซะบ้าง ยิ่งช่วงนี้โคตรจะเซ็ง เรียนหนัก กิจกรรมก้อเยอะ ถ้าเจอคนร่วมมือไมม่ว่าใครก้ออยากทำกิจกรรมทั้งนั้นแหละ เเต่เจอพวกมาเพื่อเรียนหรือเหนคณะกรูเปนเพียงทางผ่านมันเลยเซ็ง กรูเรียนคณะนี้ด้วยใจรัก ด้วยใจที่อยากเรียน ถ้าใครไม่อยากเรียนจิง ๆ ก้ออยากให้เก็บไว้ไม่ต้องมาดูถูกจะได้มั้ย คนที่เค้ารักน่ะเสียใจมากที่รู้ว่ามีเพื่อนคิดแบบนั้น แล้วอีกพวกแมร่งจะเรียนเปนทีมชาติเลยหรือไง พัฒนาแต่ IQ แต่ไม่รู้จักเพิ่ม EQ ซะบ้าง แล้วมันจะอยู่รอดในสังคมหรือไง กรูเห็นแมร่งก้อได้เกรดไม่ดีไปกว่ากรูหรอก จะเรียนให้สมองบวมเลยใช่มั้ย มันเบื่อสุด ๆแล้ว คนที่ทำงานมันก้อทำกันจนตาย ไอ้คนไม่ทำแมร่งไม่เคยรู้สึกหรอก เซ็งโว๊ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  March 13 เรื่องมันมีอยู่ว่า...เราเคยคิดว่าคนเราเมื่ออยู่ไกลจากคนที่เราชอบมักจะเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
มักจะอ่อนไหวไปกับสิ่งแวดล้อม แต่ตอนนี้ทุกครั้งที่เราได้คุยกะเค้า ความรู้สึกเราก้อยังเป็นเหมือนเมื่อก่อนเกือบทุกอย่าง ไอ้ความอายที่ไม่ค่อยจะมีในช่วง 4 ปีที่อยู่ในมหา'ลัย มันก้อกลับมาเมื่อได้คุยกะเค้าได้เจอเค้า แล้วก้อเพิ่งรู้ว่าความรู้สึกนั้นไม่ได้หายไปเลย กลับมากขึ้นทุกครั้งที่ได้คุย รู้สึกยิ้มง่ายขึ้นเมื่อได้เจอ แถมยังตื่นเต้นเหมือนเดิมที่ได้คุยกัน ก้อไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมถึงชอบได้มากขนาดนี้ ทั้งๆที่ผ่านมาก้อไม่ค่อยได้เจอกัน ไม่ค่อยได้คุย แถมยังเจอคนตั้งเยอะที่คิดว่าใช่แต่พอเจอกันอีกครั้งก้อรู้ว่าเค้านั่นแหละที่ยังใช่อยู่ แต่ทำไงได้เพราะถึงยังไงก้อยังเป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องเหมือนเดิม เฮ้อ....เศร้า  anythingเคยมั้ย ที่รู้สึกว่าเหงามาก ทั้ง ๆที่มีเพื่อนอยู่รอบตัว เหมือนเราแค่ต้องการเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยากคุยด้วย อยากระบายสิ่งที่อยู่ในใจ................. ความเหงาอาจทำร้ายเรามากกว่าที่เราคิด........ บางครั้งเราก้อทำสิ่งผิดพลาดมากมายในชีวิต คนเราอยากกลับไปแก้ตัวในสิ่งผิดพลาดเสมอ แต่.........โอกาสเช่นนั้นมักจะมีมาไม่บ่อยนัก และบางครั้งเราก้อไม่แน่ใจว่า........ ถ้าเราได้แก้ตัวในสิ่งที่ผิดนั้นแล้ว......... มันจะเป็นสิ่งที่ถูกต้องรึปล่าว............. แต่เราก้ออยากได้โอกาสที่จะลอง ความผิดบางอย่างทำให้เราเจ็บปวด... และ.... เสียน้ำตามากมายให้กับผลของมัน จนบางครั้งเรายังแปลกใจที่บางครั้ง แม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเพียงไร เราก้อยังไม่ลืมความรู้สึกนั้นได้เลย คนเรามักจะจำในเรื่องที่สร้างความเจ็บปวดได้มากกว่าเรื่องที่ทำให้เรามีความสุข กับคน ๆ หนึ่งที่สร้างความเจ็บปวด และ เราก้อเสียน้ำตาให้ เมื่อเราไปพบเจอสถานที่หรือความทรงจำดี ดี ที่เราเคยมีให้กัน มักจะมีความทรงจำที่เลวร้ายตามมาเสมอ ซึ่งอาจจะเป็นอีกครั้งที่ตอกย้ำให้เราไม่ลืมเรื่องเดิม การที่เรายังเจ็บกับเรื่องที่ผ่านมานานมากแล้ว นั่นแสดงว่า..... เราเคยรักและยังรักเค้าอยู่มากเหรอ.. หรือว่าเรายังแค้นเค้าที่ทำให้เราเจ็บและเสียน้ำตา ซึ่งเราก้อไม่สามารถตอบได้เหมือนกัน เพราะบางทีเราก้อแยกทั้ง 2 เหตุผลนี้ไม่ออกเลย มันเป็นเพราะเรารู้สึกว่า เรารักเค้ามาก เราเลยเจ็บมาก เสียใจมาก และสุดท้ายก้อทำให้เราโกรธและแค้นเค้ามากเช่นกัน ในที่สุด เราก้อเพียงแต่หวังว่า เวลาจะเป็นยาสมานแผลที่มีให้หายสนิท อาจจะเหลือแผลเป็นบ้าง แต่มันก้อไม่ทำให้เราเจ็บและเสียน้ำตาอีก |
|
|
