watchara's profilecan't see anything with ...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    March 13

    เรื่องมันมีอยู่ว่า...

    เราเคยคิดว่าคนเราเมื่ออยู่ไกลจากคนที่เราชอบมักจะเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
    มักจะอ่อนไหวไปกับสิ่งแวดล้อม แต่ตอนนี้ทุกครั้งที่เราได้คุยกะเค้า ความรู้สึกเราก้อยังเป็นเหมือนเมื่อก่อนเกือบทุกอย่าง ไอ้ความอายที่ไม่ค่อยจะมีในช่วง 4 ปีที่อยู่ในมหา'ลัย มันก้อกลับมาเมื่อได้คุยกะเค้าได้เจอเค้า แล้วก้อเพิ่งรู้ว่าความรู้สึกนั้นไม่ได้หายไปเลย กลับมากขึ้นทุกครั้งที่ได้คุย รู้สึกยิ้มง่ายขึ้นเมื่อได้เจอ แถมยังตื่นเต้นเหมือนเดิมที่ได้คุยกัน ก้อไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมถึงชอบได้มากขนาดนี้ ทั้งๆที่ผ่านมาก้อไม่ค่อยได้เจอกัน ไม่ค่อยได้คุย แถมยังเจอคนตั้งเยอะที่คิดว่าใช่แต่พอเจอกันอีกครั้งก้อรู้ว่าเค้านั่นแหละที่ยังใช่อยู่ แต่ทำไงได้เพราะถึงยังไงก้อยังเป็นเพื่อนเป็นพี่เป็นน้องเหมือนเดิม เฮ้อ....เศร้า     

    anything

    เคยมั้ย ที่รู้สึกว่าเหงามาก ทั้ง ๆที่มีเพื่อนอยู่รอบตัว
    เหมือนเราแค่ต้องการเพียงคนเดียวเท่านั้นที่อยากคุยด้วย
    อยากระบายสิ่งที่อยู่ในใจ.................
    ความเหงาอาจทำร้ายเรามากกว่าที่เราคิด........
    บางครั้งเราก้อทำสิ่งผิดพลาดมากมายในชีวิต
    คนเราอยากกลับไปแก้ตัวในสิ่งผิดพลาดเสมอ
    แต่.........โอกาสเช่นนั้นมักจะมีมาไม่บ่อยนัก
    และบางครั้งเราก้อไม่แน่ใจว่า........
    ถ้าเราได้แก้ตัวในสิ่งที่ผิดนั้นแล้ว.........
    มันจะเป็นสิ่งที่ถูกต้องรึปล่าว.............
    แต่เราก้ออยากได้โอกาสที่จะลอง
     ความผิดบางอย่างทำให้เราเจ็บปวด... และ.... เสียน้ำตามากมายให้กับผลของมัน
    จนบางครั้งเรายังแปลกใจที่บางครั้ง
    แม้เวลาจะผ่านมาเนิ่นนานเพียงไร
    เราก้อยังไม่ลืมความรู้สึกนั้นได้เลย
    คนเรามักจะจำในเรื่องที่สร้างความเจ็บปวดได้มากกว่าเรื่องที่ทำให้เรามีความสุข
    กับคน ๆ หนึ่งที่สร้างความเจ็บปวด และ เราก้อเสียน้ำตาให้
    เมื่อเราไปพบเจอสถานที่หรือความทรงจำดี ดี ที่เราเคยมีให้กัน
    มักจะมีความทรงจำที่เลวร้ายตามมาเสมอ
    ซึ่งอาจจะเป็นอีกครั้งที่ตอกย้ำให้เราไม่ลืมเรื่องเดิม
    การที่เรายังเจ็บกับเรื่องที่ผ่านมานานมากแล้ว
    นั่นแสดงว่า..... เราเคยรักและยังรักเค้าอยู่มากเหรอ..
    หรือว่าเรายังแค้นเค้าที่ทำให้เราเจ็บและเสียน้ำตา
     ซึ่งเราก้อไม่สามารถตอบได้เหมือนกัน เพราะบางทีเราก้อแยกทั้ง 2 เหตุผลนี้ไม่ออกเลย
    มันเป็นเพราะเรารู้สึกว่า เรารักเค้ามาก เราเลยเจ็บมาก เสียใจมาก
    และสุดท้ายก้อทำให้เราโกรธและแค้นเค้ามากเช่นกัน
    ในที่สุด เราก้อเพียงแต่หวังว่า เวลาจะเป็นยาสมานแผลที่มีให้หายสนิท
    อาจจะเหลือแผลเป็นบ้าง แต่มันก้อไม่ทำให้เราเจ็บและเสียน้ำตาอีก